De zee.

Dit schilderde ik in de herfst van 2006.
Zo heb ik een reeks werken gemaakt die ik heb weggegeven. Weggegeven aan vrienden en aan mijn ouders.

Mijn drieluik 'de 3 seizoenen van boomtakken' hangt in de slaapkamer van mijn ouders.
Opnieuw een drieluik met kleine 4kantjes op elk 4kantje een stilistisch abstract liefkozend koppel met als 'rode draad' de liefde, heeft de breuk van de relatie niet overleefd van mijn vrienden, nu weet ik niet waar dit drieluik(je) is...

De zee heb ik gehouden.
"de zee van emoties" heet het werk.

2006 was voor mij een bijzonder jaar. Zo ben ik 4 dagen op mijn eentje aan zee geweest heb ik urenlang genoten van de warme september dagen op het strand. Uit de wind tegen een strandhuisje zitten schrijven, verhalen, gedachten, inzichten en uitdrukkingen.
En ware belevenis, een goede herinnering, om de zoveelste emotionele 'blokkade' te overwinnen.

In 2006 ben ik geworden wie ik nu ben.

Ik ben Antonin Dvorak eeuwig dankbaar voor zijn Symphony 'from the New World'
Ik ben ook mijn muze eeuwig dankbaar, omdat vanaf die ontmoeting mijn 'bloem hart' zichtbaar is geworden voor mij ogen...
Vanaf toen ben ik pas echt beginnen te leven.

Het heeft tot 2011 geduurd voor ik opnieuw ben beginnen te schilderen.
Naar aanleiding van een privé coach heb ik 'inside so strong' gemaakt. Een liedje, een 'muzestukje' een dierbare liefde voor alles in mijn leven.

In een zwaluw vlucht, schilderde ik 'tollende liefde', tegelijkertijd aan 3 werken werken onder de zonnigste lente van 2011 (warmer dan de zomer zelfs) werden deze werken geboren.

1 ervan is nog niet af. 'Bloem hart' komt eraan en is eerder aan de naïeve kant...

Vandaag ben ik aan het schrijven, met klassieke muziek en stel mezelf de vraag 'kan klassieke muziek je leven veranderen?'...
Morgen ga ik zijdeschilderen. Linosnede uithollen en bedrukken met alles wat ik heb.

De penseelstreken die in mijn handen zijn geboren van kleins af aan jeuken en moeten aan het werk. Dit keer met zacht en warm materiaal...

penseelstreek groeten,
Esther