maandag 6 augustus 2012

34 weken, nog 6 weken groeien

'2 kl.60gr, hartslag 167, goed gevulde maag, stevige bewegingen, een perfect gemiddelde voor 34 weken ongeboren oud te zijn'. De huisdokter vroeg ook naar mijn 'waggel gangetje' 'waggel je al?' ik en hij moesten er hartelijk op lachen, 'nog net niet!'... Straks wel natuurlijk, ik voel het aankomen...
Hoog zwanger ben je blijkbaar pas als je nog 4 weken moet dragen, of zo iets, maar hoe zie je het dan. De vragen 'het is voor volgende week zeker!' krijg ik al sinds de 7 de maand, ik durf er bijna niet aan denken wat andere mensen er nu van vinden? Al vallen de extra kilo's nog mee...
Ok ik ben nu niet dé persoon die elke andere zwangere vrouw die ik nu tegen kom met mijn ogen ga bestuderen om te kunnen achterhalen hoeveel maanden ze nog verder moet. De hoeveelheid dikke buiken, met en zonder baby, is massaal. Er is dus geen ontkomen aan en dus even divers als de vrouwelijkheid van mee groeiende borsten...
Je ziet dat ik de baby winkel. Daar komen 'ze' allemaal bijeen. Zwangeren, ontzwangeren, vriendinnen, vrienden met even grote lichaamsomvang, oma's en misschien ook wel een overgrootmoeder. En neen het zijn niet diegene die in de baby kleedjes duiken die zwanger zijn, die staan voor de 'wegwerp onderbroeken' omdat ze dien nodig hebben vlak na de bevalling...
Maar ik vergis me ook nog steeds hoor, kortom het is een behoorlijke diversiteit aan mensen, zwangere buiken en zwangere indrukken van BBB's. Misschien toch maar beginnen te letten op de bolle kaken dan, want volgens mijn moeder zwellen mijn kaken nu ook al op....(baby achtig niet?)
Nu zit ik hier, nog een dikke maand zwanger te zijn. kinderkamer = ok, de kleding = ok, de nesteldrang / of nestdrang is in volle actie, en niet meer te stoppen (tjonge ik wist niet dat dat zo heftig kon zijn).
De boeken over veilig zwanger zijn, veilig bevallen, hoe werkt mijn zwangerschap, vader worden, en bijna, hoe werkt mijn baby, zijn bijna helemaal uitgelezen. Zelfs de nachtelijke uren hebben hun leesdienst gedaan.
En nu zijn er de lijstjes 'wat meenemen naar het ziekenhuis, voor de baby, voor de papa, voor de grootouders, voor de slaap, bad-, en borstvoedingskamer.... Om het 'op pad' gebeuren niet te vergeten (onze drie in één formule buggy staat al twee maanden te blinken in de living!) en zo verder.
Het bedje met AeroSleep matrasje en toebehoren zijn verlucht en ruiken niet meer naar de verpakking, 'je wilt toch niet dat de baby naar de plastiek ruikt zeker!'...Mijn innerlijke stem hier aan het werk.
En zo werkt alles 'innerlijk en uiterlijk' gestaag verder aan wat dé verandering in je leven gaat worden!
Jaja, en dit voor ons volkomen onverwacht. 1 op 2000 vrouwen maakt mee wat wij mee maken, zwanger worden met één eierstok rechts, en één eileider links. Een hele toer. Of het met de woorden te zeggen van de huisdokter 'het heeft maar 1 weg nodig'....
We zijn er klaar voor. De prenatale kine werkt goed, wij hebben alles goed geoefend, en nu gaan we alles moeten 'loslaten' en 'openen' om de baby door het geboortekanaal te krijgen. Hoe? dat hangt af van mijn lichamelijk geheugen en de baby...
Ik hoor het mezelf al zeggen, 'dit is de laatste keer....'
Bevalling voorzien op 14 september, ik denk dat het vroeger gaat zijn, of zal de baby even eigenzinnig zijn als ik en wachten op de komende volle maan, in het midden van de nacht... Hmmm ik ben benieuwd.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten